Над Алтаем . Казахский вариант .

( ссылки в комментариях )

[Intro]

[Verse 1]

Алтай үстінде таң атып, қызыл жалын шашырайды,

Таулар қабырға болып тұрып, аспанмен сырласады.

Жасыл шалғындар жайылып, шөптердің тыныш сыбыры естіледі,

Мұндағы ауа мас етеді, көне бал мен түс сияқты жеңіл.

Соқпақ тайгаға қарай ағып, қарағайлар сыбырлайды,

Бүкіл әлем — жақын, туған, құпия бір сырындай болады.

[Chorus]

Алтай, Алтай — желдер мен мөлдір өзендер мекені,

Әрбір таң — сирек кездесетін сый, қасиетті бір белгі.

Мұнда жан ән салады, мұңды да, жылдарды да ұмытып,

Алтай — жүректе мәңгі сақталатын күш пен сенім!

[Verse 2]

Көк түсті Катунь ағып, өзіне тән әуенін шырқайды,

Оның даусы — ғасырлардың шуы, суында тіршілік бар.

Кешке жұлдыздар ұйқыдағы асулар үстінде жанады,

От жанында ертегі айтылады, оны тек түнде ғана естуге болады.

Шайыр мен бозжиде иісі ауаны толтырады, түтін алаңға оралады,

Мұнда уақыт басқаша ағады — тыныш, нұрлы, қалаулы.

[Chorus]

Алтай, Алтай — желдер мен мөлдір өзендер мекені,

Әрбір таң — сирек кездесетін сый, қасиетті бір белгі.

Мұнда жан ән салады, мұңды да, жылдарды да ұмытып,

Алтай — жүректе мәңгі сақталатын күш пен сенім!

[Verse 3]

Тауларда тыныштық тынылып, бірақ онда әртүрлі дыбыстар бар:

Жартастардағы желдің сыбыры, бүркіттің айқайы, құрғақ бұтақтардың сықырлауы.

Міне, турист рюкзакпен жүріп, ғажайыпқа және өзіне сенімді,

Біледі: Алтай алдамайды, ешқашан алдамайды.

Сарқырамаларға, үңгірлерге, көлдерге апаратын соқпақтар бар,

Әр қадам — өрнекті ескі кітаптың жаңа парағындай.

[Instrumental Interlude – Shamanic Accent]

[Verse 4]

Жолдан кейін — марал ванналары, күш-қуат қайтару үшін,

Дене шаршауды ұмытып, ән айтуға, өмір сүруге қайта құлшынады.

Мұнда адамдар қарапайым, ашық, кең жүректі, терең көзді,

Өз туысындай қарсы алып, бал қосылған шай құяды, қуанады.

Олардың сөздерінде ғасырлар даналығы, күлімсіреуінде күн сәулесі,

Мұндай жылулықты әлемнің ешбір жерінде таба алмайсың.

[Verse 5]

Күн батқанда шыңдар алтын мен қызылға боялады,

Сен Алтай — шын мәнінде өз үйің екенін түсінесің.

Жолдар басқа жаққа апаруы мүмкін, көкжиек шақырып тұрса да,

Бірақ жүрегіңде осы өлке қалады — жанды түсінетін сыры.

Телецк көлінен Белухаға дейін, тұмандар мен күндер арқылы,

Алтай сені қайта шақырады — тек оған сенсең болғаны.

[Verse 6]

Мұнда биіктіктер түсініксіз — олар ғарышпен байланыста өмір сүреді,

Тау шыңдары алыс жұлдыз жолдарының сигналын ұстап алады.

Жер бай: мұнда шөптер, құстар, аңдар — барлығы бірге гүлдейді,

Көктемде маральник гүлдеп, тастар арасында қызғылт жібектей жайылады.

[Verse 7]

Бірақ қасында — технологиялар, байланыс таулар арқылы кедергісіз ұшады,

Ұялы мұнаралар тұр, тіпті шалғайда да интернет қабылдайды.

Табиғат пен прогресс мұнда дауласпай, бірге ән салады,

Қомыз бен қылқобыз бір тыныспен, бір ішектен үн береді.

[Verse 8]

Мұнда көмеймен ән айту естіледі — ол жартастардың тынысы сияқты,

Жердің өзінің даусы, ғасырлар бойы сөзді сақтап келе жатқан.

Алтай — жүрегіңді мәңгілікке құшақтап алған жұмбақ,

Әрбір дем алуда — мәңгілік пен жаңа, тірі таң бар.

[Chorus]

Алтай, Алтай — желдер мен мөлдір өзендер мекені,

Әрбір таң — сирек кездесетін сый, қасиетті бір белгі.

Мұнда жан ән салады, мұңды да, жылдарды да ұмытып,

Алтай — жүректе мәңгі сақталатын күш пен сенім!

[Outro]